Pauwi na sana si Noel nang gabing iyon, pagod, gutom, at nag-aalala kung paano niya pagkakasyahin ang kakarampot na sahod hanggang sa susunod na linggo. Isa siyang simpleng empleyado sa isang maliit na delivery company—walang ipon, walang koneksyon, at umaasa lang sa araw-araw na kita. Ang tanging hangarin niya ay makauwi nang ligtas at makapagpahinga. Ngunit isang pangyayari sa gilid ng kalsada ang tuluyang nagbago ng takbo ng kanyang buhay.

Habang naglalakad siya sa madilim na bahagi ng highway, napansin niya ang isang sasakyang nakahinto sa gilid ng daan. Bukas ang hazard lights, at sa loob ay may isang babaeng buntis na halatang balisa. Walang dumaraang sasakyan. Walang tumitigil. At kitang-kita ang takot sa mukha ng babae.

Hindi nagdalawang-isip si Noel. Lumapit siya at nagtanong kung ano ang problema. Sira raw ang sasakyan, at papunta sana ang babae sa ospital para sa check-up. Malayo ang susunod na bayan, at mahina ang signal ng cellphone. Ayon sa babae, nagsisimula na siyang makaramdam ng matinding pananakit.

Alam ni Noel na mahuhuli siya sa trabaho kinabukasan kung uuwi siyang gabi na. Alam din niyang bawal siyang mag-abala sa labas ng oras ng duty. Pero sa harap ng isang buntis na nangangailangan ng tulong, hindi na siya nag-isip pa.

Tinulungan niyang itulak ang sasakyan palayo sa daan upang maiwasan ang aksidente. Tinawagan niya ang ilang kakilala para humingi ng tulong, at nang may dumating na tricycle, personal niyang sinamahan ang babae papunta sa pinakamalapit na ospital. Doon lamang siya umalis nang masiguro niyang ligtas na ang mag-ina.

Kinabukasan, dumating si Noel sa trabaho na puyat at pagod—at huli. Hindi na siya pinapasok. Ipinatawag siya ng kanyang supervisor at malamig na ipinaalam na tanggal na siya sa trabaho dahil sa paglabag sa patakaran at paulit-ulit na late. Walang paliwanag ang pinakinggan. Walang konsiderasyon.

Tahimik lang na tumango si Noel. Hindi siya nakipagtalo. Hindi siya nagmakaawa. Lumabas siyang dala ang maliit na bag at ang bigat ng kawalan ng trabaho. Sa isip niya, mas masakit ang mawalan ng kabuhayan, pero hindi niya pinagsisihan ang ginawa niya. “Buhay ang tinulungan ko,” bulong niya sa sarili.

Lumipas ang ilang araw na walang malinaw na direksyon ang kanyang buhay. Naghanap siya ng trabaho, nagbenta ng kung anu-ano, at minsan ay nagtiis sa gutom. Isang hapon, may dumating na hindi inaasahang bisita sa inuupahan niyang kwarto—isang lalaking maayos ang suot at may dalang sobre.

Ipinakilala ng lalaki ang sarili bilang assistant ng isang kilalang negosyante. Doon lang nalaman ni Noel ang buong katotohanan: ang babaeng tinulungan niya ay asawa ng isang CEO at milyonaryong negosyante. At ang nangyari noong gabing iyon ay muntik nang mauwi sa trahedya kung walang tumigil para tumulong.

Personal na hinanap ng pamilya ang lalaking tumulong sa kanila. Nang malaman nila na natanggal si Noel sa trabaho dahil sa ginawa niyang kabutihan, hindi sila nagalit—bagkus, labis silang nalungkot.

Ilang araw ang lumipas, inimbitahan si Noel sa opisina ng kumpanya ng negosyante. Hindi siya makapaniwala sa laki ng gusali, sa mga taong abala, at sa ideyang naroon siya hindi bilang delivery boy, kundi bilang panauhin.

Hindi siya inalok agad ng pera. Sa halip, kinausap siya ng CEO bilang kapwa tao. “Maraming empleyado ang sumusunod sa patakaran,” sabi nito, “pero kakaunti ang handang tumulong kahit may kapalit na sakripisyo.”

Inalok si Noel ng bagong trabaho—may mas maayos na sahod, benepisyo, at pagkakataong umangat. Higit pa roon, tinulungan siyang makapag-aral sa gabi upang makakuha ng mas magandang kinabukasan. Lahat ay tahimik, walang media, walang yabang.

Nang umuwi si Noel sa gabing iyon, dala niya hindi lang kontrata kundi isang bagong pag-asa. Hindi niya kailanman inakala na ang pagtulong sa isang estranghero sa madilim na kalsada ang magiging simula ng pagbabago ng kanyang buhay.

Ang kwento ni Noel ay paalala na ang kabutihan ay hindi laging may agarang gantimpala. Minsan, may kapalit itong sakit, kawalan, at luha. Ngunit darating ang araw na babalik ito—hindi bilang awa, kundi bilang pagkilala sa isang pusong piniling gumawa ng tama kahit walang nakatingin.