Naging sentro ng usap-unapan sa social media ang isang kontrobersyal na usapan na tila hindi na natapos sa simpleng diskusyon. Mula sa mga seryosong pahayag hanggang sa mga biruan na may kasamang pait, uminit ang palitan ng kuro-kuro tungkol sa mga rebelasyon at kwentong ibinahagi ni Aiko. Marami ang nagulat, marami ang natawa, pero mas marami ang naguluhan kung ano nga ba ang katotohanan sa likod ng mga salitang binitawan. Sa gitna ng ingay, isang tanong ang namamayagpag: ito ba ay seryosong usapin ng mental health, o sadyang naghahanap lang ng pansin ang isang taong matagal nang nawala sa limelight?

Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa isang indibidwal, kundi salamin ng kung paano tayo tumingin sa mga taong nasa entertainment industry. Kapag ang isang artista ay hindi na madalas makita sa telebisyon, madaling sabihin na sila ay laos na. Pero paano kung ang pagkawala nila ay may mas malalim na dahilan? Sa mga kumakalat na balita, tila naging mitsa ang mga pahayag ni Aiko para bansagan siyang walang katinuan. Ang mga netizens, na dati ay tagahanga, ngayon ay naging kritiko na mabilis maghusga. Ngunit sa bawat panig ng kwento, laging may dalawang bersyon. May mga nagsasabing biktima lamang siya ng sitwasyon, habang ang iba naman ay naninindigan na ang lahat ng ito ay bahagi lamang ng isang malaking palabas.

Hindi maikakaila na ang social media ay may kapangyarihang magpasikat at magpabagsak ng tao sa loob lamang ng isang segundo. Sa kaso ng usapang ito, nakita natin kung paano nag-evolve ang simpleng kwentuhan tungo sa isang gulo na tila walang katapusan. Ang mga naging reaksyon ng mga taong nakapaligid sa kanya ay nagdagdag pa ng panggatong sa apoy. May mga tinatawag na “may sayad” dahil sa paraan ng kanilang pakikipag-usap, na tila ba hindi na nila alam ang pagkakaiba ng realidad sa imahinasyon. Ang sakit pakinggan na ang isang taong dati ay tinitingala ay nauwi sa bansag na nabuang na. Pero bago natin husgahan ang isang tao, mahalagang intindihin kung saan nanggagaling ang kanilang mga emosyon at kung ano ang pinagdaraanan nila sa likod ng camera.

Ang buhay ng isang artista ay hindi laging makulay. Madalas, ang pressure na laging maging perpekto sa mata ng publiko ang nagiging sanhi ng pagkakaroon ng matinding stress. Sa usapang ito ni Aiko, makikita natin ang desperasyon na marinig at maintindihan. Sa halip na tulong, madalas ay pangungutya ang natatanggap nila mula sa mga taong hindi alam ang tunay na nangyayari sa loob ng kanilang mga tahanan. Ang mga bansag na “laos” o “baliw” ay mga salitang madaling ibato, pero mahirap bawiin kapag nakasakit na ng damdamin. Ito ang dahilan kung bakit ang usapang ito ay naging viral—dahil tumatagos ito sa puso ng bawat Pilipino na mahilig sa drama, ngunit minsan ay nakakalimutan ang empatiya.

Marami ang nagtatanong, ano nga ba ang layunin ng paglalabas ng ganitong mga kwento? Para ba ito sa katarungan, o para lang manatiling relevant sa mata ng publiko? Sa bawat post at comment, lalong lumalalim ang lamat sa pagitan ng mga magkakaibigan at magkakatrabaho sa industriya. Ang mga dating magkakampi, ngayon ay nagbabasagan na ng mukha sa harap ng publiko. Ito ang masaklap na katotohanan sa mundo ng showbiz: walang permanenteng kaibigan, tanging interes lang ang nananaig. Ang mga “may sayad” na tinutukoy sa kwento ay maaaring mga taong pagod na sa sistema, o di kaya naman ay mga taong sadyang naligaw na sa landas ng katanyagan.

Habang tumatagal ang isyung ito, lalong lumalabas ang mga bagong detalye na mas lalong nagpapagulo sa isip ng madla. May mga ebidensya bang magpapatunay na totoo ang mga sinasabi ni Aiko, o ito ay bunga lamang ng isang isip na pagod na? Ang mahalaga sa puntong ito ay ang pagiging mapanuri natin bilang mga mambabasa. Huwag tayong basta-basta sumasabay sa agos ng hate speech. Ang bawat tao ay may karapatang magsalita, ngunit may obligasyon din tayong rumespeto sa kalagayan ng bawat isa. Ang kwentong ito ay isang paalala na sa likod ng bawat viral video, may mga totoong tao na nasasaktan at may mga pamilyang naaapektuhan.

Sa huli, ang publiko ang magdedesisyon kung sino ang paniniwalaan. Ito ba ang kwento ng isang taong naghahanap ng hustisya, o kwento ng isang taong tuluyan nang nilamon ng kawalan ng pansin? Ang bansag na “laos” ay hindi dapat maging basehan ng ating pagkatao. Ang mahalaga ay kung paano tayo bumabangon mula sa mga pagkakamali at kung paano natin hinaharap ang mga pagsubok nang may dignidad. Sa mundo nating puno ng ingay at fake news, ang paghahanap sa katotohanan ang pinakamahirap na gawain. Ngunit kung tayo ay magiging mahinahon at hindi agad magpapadala sa bugso ng damdamin, baka sakaling mahanap natin ang tunay na sagot sa likod ng lahat ng kaguluhang ito.